الکتروانسفالوگرافی (EEG)

الکتروانسفالوگرافی (EEG)
1 امتیاز2 امتیاز3 امتیاز4 امتیاز5 امتیاز (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...

بررسی های الکتروفیزیولوژیک – الکتروانسفالوگرافی (EEG)

الکتروانسفالوگرافی (EEG)
الکتروانسفالوگرافی (EEG)

می توان فعالیت الکتریکی مغز را از طریق الکترودهایی که بر روی پوست سر قرار می گیرند، ثبت نمود.
الکتروانسفالوگرافی (EEG) روشی ساده، نسبتا ارزان و در شرایط مختلف بالینی سودمند است.

ارزیابی موارد مشکوک به صرع

الکتروانسفالوگرافی (EEG) در ارزیابی موارد مشکوک به صرع مفید است.
وجود فعالیت تشنجي الكتروگرافیک؛
(فعالیت غیرطبیعی و ریتمیک الکتریکی مغز با شروع و خاتمه ناگهانی با یک طرح متغیر)
در جریان فعالیت رفتاری غیر طبیعی با ماهیت نامشخص، میتواند نمایانگر صرع باشد.
از آنجا که تشنج به صورتی غیرقابل پیش بینی اتفاق می افتد؛
اغلب ثبت الکتروانسفالوگرافی (EEG) در جریان تشنج ممکن نیست.
علیرغم این امر، ممکن است الکتروانسفالوگرافی (EEG) در فاصله ی بین حملات (زمانی که بیمار دچار حمله بالینی نیست)، یافته های غیرطبیعی داشته باشد.
بنابراین از جهت مقاصد تشخیصی مفید واقع می شود.
وجود فعالیت صرعی شکل در بین حملات (فعالیت حمله ای غیرطبیعی که حاوی چند موج نیزه ای باشد) در این رابطه از اهمیت خاصی برخوردار است.
گاهی این نوع فعالیت در افرادی دیده می شود که هرگز یک حمله تشنج نداشته اند.
اما شیوع آن در بیماران مبتلا به صرع بیشتر از افراد طبیعی است.
فعالیت صرعی شکل در الکتروانسفالوگرافی (EEG) یک بیمار مبتلا به اختلال رفتاری دوره ای که از لحاظ بالینی بتوان آن را نوعی تشنج به شمار آورد.
به طور قابل ملاحظه ای احتمال صرعی بودن این حملات را افزایش داده و از تشخیص بالینی پشتیبانی میکند.

طبقه بندی اختلالات تشنجی

در بیماران مبتلا به صرع شناخته شده، یافته های الکتروانسفالوگرافی (EEG) می تواند
به طبقه بندی اختلالات تشنجی و بنابراین انتخاب مناسب داروهای ضد تشنجی کمک کند.
به عنوان مثال: در بیماری که آبسانس تیپیک صرع کوچک دارد.
الکتروانسفالوگرافی (EEG) در زمان حمله و بین حملات با فعالیت امواج نیزه ای – دوره ای ژنرالیزه مشخص می گردد.
برعکس، در بیمار مبتلا به اختلال دوره ای هوشیاری خارجی ناشی از تشنج کانونی مرکب، ممکن است الکتروانسفالوگرافی (EEG) طبیعی باشد.
یا در بین حملات دیس شارژهای صرعی شکل نشان دهد.
ممکن است در جریان تشنج؛ فعالیت ریتمیک غیرطبیعی با فرکانس متغیر و انتشار کانونی یا فراگیر یا در برخی از موارد، عدم ارتباط الکتروگرافیک وجود داشته باشد.
وجود منابع صرع زای كانونی یا یک طرفه در صورتی که درمان جراحی مدنظر است، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.

الکتروانسفالوگرافی (EEG)

ارزیابی و پیش آگهی تشنج ها

می توان یافته های الکتروانسفالوگرافی (EEG) را به عنوان
راهنمایی جهت پیش آگهی یا عاملی برای پیگیری سیر بیماری تشنجی مورد استفاده قرار داد.
یک الکتروانسفالوگرافی (EEG) طبیعی پیش آگهی بهتری در رابطه با کنترل تشنج در پی دارد،
در حالی که زمینه غیرطبیعی یا فعالیت صرعی شكل منتشر به معنای پیش آگهی بد (ضعیف) است.
در هر صورت، یافته های EEG راهنمای قابل اعتمادی برای پیدایش آتی تشنج در بیماران مبتلا به ترومای سر، سکته یا تومورهای مغزی نیست.
برخی پزشکان از الکتروانسفالوگرافی برای تعیین میسر بودن قطع داروهای ضد تشنجی در بیمارانی که چند سال بدون تشنج بوده اند، استفاده میکنند.
اگرچه در صورت طبیعی بودن (EEG) ممکن است بیماران بهبود یافته باشند، اما این یافته ها فقط راهنمای کلی هستند.
ممکن است علیرغم طبیعی بودن (EEG) ، به محض قطع داروهای ضدتشنجی به حملات بیشتری دچار شوند.
از طرف دیگر، احتمال دارد که حتی در صورت وجود اختلالات الکتروانسفالوگرافی (EEG) ، دیگر تشنج رخ ندهد.

درمان حالت صرعی مداوم

الکتروانسفالوگرافی (EEG)
در درمان صرع مداوم تونیک – کلونیک فایده کمی دارد، مگر اینکه بیماران مواد بلوک کننده عصبی – عضلانی دریافت کرده و در یک کمای دارویی باشند.
در این مورد، یافته های الکتروفیزیولوژیک به تعیین سطح بیهوشی و پیش بینی تداوم صرع کمک میکنند.
صرع مداوم با تشنجهای مکرر الكتروگرافیک یا فعالیت صرعی شکل مداوم (امواج نیزه ای) مشخص می شود.
حالتهای تشنج بدون جزء حرکتی ممکن است پس از کنترل وضعیت تشنجی مشاهده شود.
در بیماران مبتلا به صرع مداوم بدون جزء حرکتی، تنها روش تشخیصی مطمئن و قاطع که بین دو وضعیت اصلی افتراق میدهد، الکتروانسفالوگرافی (EEG) است.
در صرع مداوم آبسانس، فعالیتهای مداوم موج – نیزه ای دیده می شود، در حالی که تشنجهای مکرر الكتروگرافیک در صرع مداوم مرکب دیده می شود.

الکتروانسفالوگرافی (EEG)

تشخیص بیماری های نورولوژیک

برخی از بیماری های نورولوژیک، اختلالات مشخص اما غیر اختصاصی در الکتروانسفالوگرافی (EEG) ایجاد میکنند.
وجود آنها برای مطرح کردن، تأیید یا پشتیبانی کردن تشخیص سودمند است.
در بیمارانی که با اختلال حاد عملکرد مغزی مراجعه می کنند،
وجود کمپلکسهای امواج آهسته به طور مکرر در یک یا هر دو لوب تمپورال، می تواند نشان دهنده انسفالیت ناشی از هرپس سیمپلکس باشد.
به طریقی مشابه، وجود کمپلکس های دوره ای در بیمار مبتلا به بیماری حاد دمانس،
می تواند نشان دهنده بیماری کروتزفلد – جاکوب یا انسفالیت اسکلروز دهنده سراسری تحت حاد یا سمیت ناشی از لیتیم، باکلوفن یا بیسموت باشد.

الکتروانسفالوگرافی (EEG)

ارزیابی اختلال هوشیاری

در صورتی که هوشیاری کاهش یابد، الکتروانسفالوگرافی (EEG) نیز تمایل به آهسته شدن دارد،
اما حداقل این یافته تا حدی به اتیولوژی اختلال بالینی بستگی دارد.
یافته هایی مانند وجود فعالیت تشنجی الكتروگرافیک،
می تواند مطرح کننده احتمالات مختلف تشخیصی (مانند صرع مداوم بدون جزء حرکتی) باشد که در صورت انجام نشدن الکتروانسفالوگرافی (EEG) ممکن است نادیده گرفته شوند.
بررسی های پیاپی اجازه می دهد که سیر بیماری و پیش آگھی آن پیگیری شود.
پاسخ الکتروانسفالوگرافی (EEG) به تحریک خارجی از روشهای مهم تشخیصی و تعیین پیش آگهی است:
پاسخ دهی الکتریکی مغز به معنای کمای خفیف تری است،
سکوت الکتریکی مغز در یک رکورد مطلوب تکنیکی، در غیاب هیپوترمی یا مسمومیت دارویی، به معنای مرگ نئوکورتکس است.
در برخی بیماران که كماتوز به نظر می رسند، درحقیقت هوشیاری حفظ شده است.
با اینکه کوادری پلژی و فلج فوق هستهای عضلات بولبر و صورتی در این بیماران وجود دارد،
معمولا الکتروانسفالوگرافی (EEG) در بیماران مبتلا به سندرم Locked-in طبیعی است و این امر به تعیین دقيق تشخیص کمک میکند.

1 امتیاز2 امتیاز3 امتیاز4 امتیاز5 امتیاز (1 votes, average: 5٫00 out of 5)
Loading...